سلام

ضمن تشکر از همیشه هایتان،

تا انتهای ماه مبارک رمضان می روم تا کمی با خودم خلوت کنم.

این نبودن دلیل بر نخواندن وبلاگ دوستان نیست.

از دوستانی هم که اولین حضورشان است پوزش می خواهم

و حتما در فرصت بعدی جبران لطفشان خواهد شد

امید است که سجاده هایتان از رایحه نرگس و دست هایتان با سپیدی یاس سرشار باشد.

اینجا زمین به زیر دو پایم شکسته است

شمشیر لابه لای هجایم شکسته است

گویا نفس به آخر خط هم نمی رسد

وقتی که نی ز نای نوایم شکسته است.

با تشکر از حضرت الف برای لطفی که در ارسال این شعر داشتند:

زمینی شکسته به زیر دو پایت

شکافد چو شمشیر دم شش هجایت

نفس می رسد لیک در آخر خط

اجابت شود گر صدای نوایت

***************

از آقای بهمن ارجمند ( روشنا ) بخوانیم:

http://bahman-arjmand-gilan.blogfa.com