مقدمه –

نمی دونم این کارم درسته یا نه اصلا درست چیه یا غلط چیه ؟ من می خوام کامنت خونی کنم ! نوشتند این شعر چند تا شعره . نوشتن این شعر معنا نداره . نوشتند این شعر دست آخر آدم و گیج می کنه و یا به هم پیوسته نیست . منم می خوام حسب درک خودم چیزی بگم .

ساخت –
من متوجه نشدم دوستان عزیزم که به دفاع از ساخت در شعر حرف می زنن دنبال چیزی هستن که قبل ازاین تحقق یافته و نویسنده موظف به تزئین آن است ؟ یا اینکه نویسنده به نسبت سلایق و زیبایی شناختی اش و یا آنچه ما آن را مناسبات درونی اثر می گوییم دست به خلق می زند ؟
تعریفی که خودم از ساخت دارم تنها در زبان اثر محقق می شود . ساختارشکنی چیزی نیست که به خاطر عدم توانایی نویسنده به ثمر نمی رسد بلکه فرایندی آگاهانه بر عبور از هر سازه ای که بتواند معماری هنری خلاق و زاینده را در تحت سایه اش و در چمبره اش بگیرد
بگویید تا بگویم !
از دیگران فاکتور نیارین این همه ... . برداشت خودتون مهمه باید از زبان شما برخیزد که با ساخت چه می کنید .
ساخت ، فرم ، بافت  و هر آنچه ممکن است باعث سکوت و سکون اثر بشود ، پس از انقراض به ساحت تازه ای مبدل می شود که نه دارای هویت قبلی ست و نه هویت تثبیت شده ای به خود می گیرد که تا حدود نسبتن بالایی در این متن وجود دارد .

معنا –
دانش آموختگان علم کلام و اخلاق و معنا آنقدر حرف به خوردمان داده اند که گمان می کنم آخرین پیامبر به همین جهت آخرین بود که خدا هم پیشتر از این به نصیحت ها و موعظه ها پایان دهد و بشر را  به درک خود واگذارد (نمی دانم شاید این باشد) . ولی بشر که اتم را  می شکافد و در پنهان آن ؛ جوهرش را دست می برد لایق آن است که اطمینان کنید او خود معنایی که باید می گیرد و تا کید من بر این است که معنا ساده ترین راه حل و شاید پس از آن پاک کردن صورت مسئله است ... بعدی ...!!! گیشه ی سینما را دیدی ؟؟؟
این همه فعل و انغعال این همه بده بستان در زبان و شکستن سرودست روایت و خروش و اعتراض و جنب و جوش و هرج و مرج و بی نظمی در شالوده ای جدید قرار گرفت آنوقت چقدر تلاش بیهوده است که منظور مولف رو از معنای کذایی از آن در بکشیم ... یعنی چه ؟

زیبایی –
یک اثر هنری از زاویه ی زیبایی شناختی و دریچه ی نگاه ما خوانش می شود . با کدام معیار به نقد نشسته ایم ؟ چرا دائمن در تدارک فاکتور از بعضی نظریه پردازانیم . آنها نظریاتشان را از دل آثار هنری بر کشیدن و بعد به آن عمق و حیات تازه دادند ..... مگه نه ؟
بیایین دست به خلق بزنیم . آفرینشی که ازدل آن نظریات تازه در بیاد ... آفرین
دلم میخواد سرباز صفر بودم
تا دستمو بالا می بردم
جناب سروان به خودش بلرزه
حالاست که سرما از سرمان هم زیادیه
درجه ها رو به کول میکشم
افسانه ای برای سه برادران می نویسم
خوابم برد
بیدار شدم و دیدم ... دیدم ... شما ندیدید ؟ ( شاهین شورانی )

فراروی ــ
چند شعر ؟ با چه تاویلی می گویید . ببینم ! وقتی شما به شعری که تن به قائده نمیده و خودش قائده ی این بازی رو در میاره و بازی می کنه که شما هم ببینین میگید چند شعر ؟
بله این هنر جدید که چند شعر بسازد که باهم سازگار نباشند باعث تاویل های متفاوت می شود . . منم دیدم که دارند از سرو کول هم بالا می روند ! راستی جون من قشنگ نیست ؟

هیجان ــ
آدم تنش می لرزه هی آتیش به گور بعضی ها می ریزد و هیجانی که دارد میل به خواندن دوباره را می افروزد . ما شاالله !

سرانجام هیچ یا همه چی؟
تمام نمی شود . جور دیگه ای شروع می شود . ببیین :
.
(حالا اگر باران بیاید بوی من از اینجا هم تکان می خورد
سایه ات هنوز شکل خودم را ندارد ــ کی ؟
روی همین آسمان مشق هایم را پهن کنم ؟
قدم آهسته می زنم تا از کلاهی که بر سرم دارم دربزند
شبیخون پشت شبیخون!
حالا با این گوش ها، لای دیوار که می بندی ، پاییدنم را درد دارم)
.
سرم رو اگه نزنم به مانیتور حتما خل می شم . باور کنید . این وضعیت یعنی نشان دادن حالت سطرها اگرچه به هم پیوستگی ندارند اما من مخاطب رو کاشتن اون وسط که بین اونا بمانم . می مانم که وصل شوند . می روم لای جرزشون تا کلمه شوم برای شعرهایتان.
.
(این را هم به گوش های این تلویزیون ببند
همراهم از هر کجا که آنتن بدهد به خانه زود است که می خوابیم
انگشتم دارد سر می خورد خودش را انگولک می کند
حالا ببینم روی کدام حرفم نشسته ای که بوی زمستان ندارد؟
( بازسازی دیوار چین– یونسکو ) به ایست لطفا !
از این دیوار تا آن ، هم زمینم را خاک گرفته
هم اینکه نصف النهار از آن طرفش افتاده)

دوستان ! واقعا شاعر باید چه کارهایی می کرد که نکرد ؟ مثل اینکه ... باشد واسه ی بعد تر ها ...

یکی بیاید دستم را بگیرد آخر ...
حوصله ی تمام کردن این متن را ندارم!